Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) içerisinde "demokrasinin gereği" ve "çok seslilik" olarak savunulan parti içi tartışmalar, son dönemde art arda gelen ihraç kararlarıyla yerini sert bir disiplin mekanizmasına bırakmış görünüyor. Parti yönetiminin söylem ve eylemleri arasındaki çelişki, özellikle muhalif seslere karşı takınılan tavırla dikkat çekiyor.

İhraç Dalgası ve "Tasfiye" İddiaları

Parti içi muhalefete yönelik tahammülsüzlük, son aylarda eski-yeni milletvekilleri ve Parti Meclisi (PM) üyelerini de kapsayan geniş bir ihraç dalgasına dönüştü.

• Abdulvahap Göçer Örneği: Malatya Yazıhan Belediye Başkanı Abdulvahap Göçer, 39. İl Kongresi’nde Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve İl Başkanı Barış Yıldız’ı hedef alan eleştirileri nedeniyle "kesin ihraç" talebiyle Yüksek Disiplin Kurulu’na sevk edildi.

• Hizip Hareketi Eleştirisi: Genel Merkez’in, partiyi bir bütün olarak inşa etmek yerine, özellikle önceki Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu’na yakın isimleri tasfiye ederek partiyi tamamen kontrol altına alacak bir "hizip hareketi" yürüttüğü iddia ediliyor.

Kılıçdaroğlu Döneminden Bugüne Değişmeyen Gelenek

Disiplin mekanizmasının bir "frenleme" aracı olarak kullanılması yeni bir durum değil. Mevcut yönetimin bir zamanlar kadrosunda bulunduğu Kemal Kılıçdaroğlu döneminde de benzer bir tutum sergilenmişti:

• Muhaliflere Gözdağı: Kılıçdaroğlu, olağanüstü kurultay için imza toplayanları disiplinle durdurmuş, Muharrem İnce gibi isimleri ihraçla tehdit ederek parti içi farklı seslere karşı tavizsiz bir duruş sergilemişti.

• Sert Üslup: O dönemde de ulusalcı isimler ve Genel Başkan’ı sert eleştirenler, disiplin süreci işletilerek partiden uzaklaştırılmıştı.

Hesaplaşmalar ve Güven Sorunu

CHP’nin iktidar alternatifi bir ana muhalefet rolü oynaması beklenirken, enerjisini bitmek bilmeyen parti içi hesaplaşmalara harcaması seçmen nezdinde ciddi bir güven sorunu yaratıyor.

• Hainlik Yaftası: Parti içi muhalefetten gelen en küçük eleştiri bile "hainlik" veya "iktidar yönlendirmesi" olarak yaftalanıyor.

• Tehlikeli Seçenek: Mevcut yönetimin iç meseleleri çözmek yerine gerilimi tırmandırması ve meseleyi sokağa taşıma eğilimi, siyasi açıdan riskli bir yol olarak görülüyor.

Genel Başkan Özgür Özel’in sert üslubuyla tabanı konsolide ettiği düşünülse de, "demokrasinin gereği aykırı sesler" söylemi ile uygulanan disiplin politikası arasındaki çelişkinin, partiye ağır bir fatura çıkarma ihtimali yüksek değerlendiriliyor.