Azrail’in Güzelliği (gerçek bir hatıra...) - Eskişehir Haberler

Azrail’in Güzelliği (gerçek bir hatıra...)

Anasayfa / Yazarlar / Hüseyin GÜVEN

Onk. Dr. Haluk Nurbaki'den gerçek bir hatıra...

Ben, 40 yıllık bir kanser uzmanı olarak maddeyi aşan sayısız olayla karşılaştım ve bunları, o olaya şahit olanlarla birlikte belgeleyerek özel bir arşiv yaptım. Bunlardan 1976 yılında yaşanmış bir olayı size nakletmek istiyorum.
 
Kanser hastanesinde başhekimken Serap adında genç bir hanım hastam vardı. Bu hastam göğüs kanserine yakalanmış ve tedavi için yurt dışına gitmek istemesine rağmen, bazı formaliteler sebebiyle o imkânı bulamamıştı. Serap'ı özel bir ilgiyle bizzat ben tedavi altına aldım. Ve kısa bir süre sonra da iyileştiğini gördüm.

Ancak Serap'ın da bütün diğer kanserliler gibi ilk 5 yıllık süreyi çok dikkatli geçirmesi gerekiyordu. Bir iş kadını olan Serap, 4 yıl kadar sonra 1 ihale için İzmir'e gitmek istedi. Kış aylarında olduğumuz için uçakla gitmesi şartıyla kabul ettim. Maalesef bilet bulamamış ve benden habersiz bindiği otobüsün kaza geçirmesi üzerine6 saat kadar mahsur kalmış.

 

Dönüşünden kısa 1 süre sonra kanser, kemik ve akciğerine yayıldı. Serap bacak kemiklerindeki metastaz nedeniyle yürüyemez hale gelirken, hastalığın akciğerdeki tezahürü sebebiylede devamlı olarak oksijen cihazı kullanıyor ve söylediği her kelimeden sonra ağzını o cihaza
yapıştırarak nefes almak zorunda kalıyordu. Evine gittiğim gün, yine güçlükle konuşarak:

--''Doktor bey,'' dedi. ''Ben size... Dargınım.'' ''Niçin?" diye sordum.
--"Siz... Dindar bir insanmışsınız. Niçin bana da, ALLAH'I, ölümü, ahireti anlatmıyorsunuz?"

  Dini inançlarının çok zayıf olduğunu bildiğim için bu teklifi karşısında oldukça şaşırdım. O'nu üzmemeye çalışarak:
--"Doktora ulaşmak kolaydır'' dedim. ''Parayı bastırdın mı istediğine tedavi olursun. Ancak iman tedavisi için gönülden istek duymalısın..." Konuşmaya mecali olmadığından "Ben o isteği duyuyorum" manasında başını salladı. Artık ümitsiz bir tıbbi tedavinin yanı sıra, ebedi  hayatın ve saadetin reçetesi olan iman derslerimiz başlamış ve dersler" hızlandırılmalı öğretime" dönmüştü. Anlattığım iman hakikatlerini bütün ruhuyla mezcediyor ve arada bir soru soruyordu.

Vefatına bir hafta kala:

-"Doktor bey,'' dedi. ''Ben ölürken ne söylemeliyim?"
--"Senin durumun çok özel" dedim. ''Kelime-i Şahadet sana uzun gelir. O anı fark edince ''Muhammed'' (s.a.v) sana yeter."
O, haliyle tebessüm ederek yine başını salladı. Çok ıstırabı olduğu için Serap'a sürekli morfin yapıyor ve O'nu uyutmaya çalışıyorduk. Ben, bir iş seyahati sebebiyle bir müddet ziyaretine gidemedim.
Dönüşümde annesi telefon ederek:
--"Serap, bir haftadır morfin yaptırmıyor." Dedi. "Sabahlara kadar inliyor ve çok ıstırap çekiyor. Hemen eve gittim ve iğne yaptırmamasının sebebini sordum. Aldığım cevabı hala unutamıyor ve hatırladıkça ürperiyorum.
 "Ya morfinin tesiriyle ölüme uykuda yakalanır ve son nefeste "Muhammed" diyemezsem?
 İşte Serap, böyle bir hanımdı. Bu arada benden istihareye yatmamı ve eğer bir kaç gün daha ömrü varsa, son günü uyanık kalacak şekilde morfin yaptırılmasını rica etti. Ben hiç âdetim olmadığı halde cuma gününe rastlayan o gece istihareye yattım ve Serap'ın acizliği hürmetine sandığım salı gününe kadar yaşayacağına dair işaret sezdim.

Ertesi gün O'na:

--"Hiç korkma!" dedim. "İğneyi vurdurabilirsin. Ve Serap bir veda niteliği taşıyan bu görüşmemizde son sorusunu da sordu:
--"Doktor bey... Azrail bana nasıl görünecek?"
--"Kızım," dedim. "O bir melek değil mi? Hiç merak etme, sana yakışıklı bir prens gibi gelecektir." Salı günü Serap'ın ağırlaştığı haberini alınca hemen eve gittim. Ancak vefatına yetişememiştim.

Ailesi tam manasıyla perişandı. Sadece kendisine uzun müddet bakan dindar bir hanım akrabası ayaktaydı ve beni görünce yanıma gelerek:
--"Doktor bey, biliyor musunuz, bu evde biraz önce bir mucize yaşandı!" dedi ve devam etti:
--Serap, bir saat kadar önce oksijen cihazını attı ve "yataktan kalkması imkânsız" denmesine rağmen kalkarak abdest aldı, iki rekât namaz kıldı. Bütün ev halkı hayretten donup kaldık. Ve kelime-i Şehadet getirerek vefat etmeden biraz önce de:
 --"Doktor bey'e söyleyin, dedi. Azrail, O'nun söylediğinden de güzelmiş! 

Bu güzel hatırayı bizlere kazandıran güzel insan Dr. Haluk Nurbaki yi de burada rahmetle minnet ile anıyoruz…

Not : Neredeyse pek çoğumuzun bildiği bu güzel hatırayı bizlere tekrar hatırlatan ve siz değerli okuyucularımıza aktarmamıza vesile olan “Nedim Aslan” Bey’e teşekkür ederim

huseyinguven1907@gmali.com

Hüseyin GÜVEN

8.394 okunma

Yorum Yap

26 Mayıs 2019 Pazar
SİLAHSIZ 33 ŞEHİT…
30 Nisan 2019 Salı
BONZAİ İLLETİ...
22 Şubat 2019 Cuma
TÜKETİRKEN TÜKENENLER...
20 Şubat 2019 Çarşamba
FIRAT YILMAZ ÇAKIROĞLU...
28 Ocak 2019 Pazartesi
CENGİZ AKYILDIZ’A AĞIT…
20 Ocak 2019 Pazar
KARA OCAK / KARA YANVAR…
20 Aralık 2018 Perşembe
AŞKIN LİSANINDA YÜZDÜ YUNUSLAR
17 Eylül 2018 Pazartesi
BAKKAL DEFTERİ…
31 Ağustos 2018 Cuma
17 DEĞİL 36 TÜRK DEVLETİ VAR…
16 Ağustos 2018 Perşembe
ÇAY MI GAZOZ MU?
16 Ağustos 2018 Perşembe
YOLU NEDEN UZATTIK BABA?
12 Ağustos 2018 Pazar
NUH’UN GEMİSİDİR TÜRKİYE...
20 Kasım 2017 Pazartesi
…ve AŞK
7 Eylül 2017 Perşembe
TÜRKİYE’DE VEKİL OLMAK…
28 Ağustos 2017 Pazartesi
Zehra’nın Cahit’i...
23 Mayıs 2017 Salı
SEKEL TÜRKLERİ...
20 Mayıs 2017 Cumartesi
BİLGENİN SEVİYESİ...
29 Aralık 2016 Perşembe
‘MANAV’ DENİNCE...
29 Eylül 2016 Perşembe
Dört Kelebek ve Ateş...
30 Aralık 2015 Çarşamba
AZRAİL İLE YOLCULUK...
5 Aralık 2014 Cuma
O VAV HER ZAMAN YAZILMAZ!
11 Ekim 2014 Cumartesi
Onlar Bu Dilden Anlar !..
20 Temmuz 2014 Pazar
GÜL BAHÇESİ...
16 Şubat 2014 Pazar
UMUT HER ZAMAN VARDIR…
23 Şubat 2011 Çarşamba
"Ne hınzırlık varsa HASILI KELAM.!"
5 Şubat 2011 Cumartesi
"Hoş Bulduk GÜNDEM"
online ziyaretçi: 321
 
yukarı