Başbakan RTE’nin saçtığı incilerinden biri de Türkiye’de “petrol kuyuları mı var” imiş.

Zatı muhterem!

Var olsa ne yazar.

Çıkardığın petrol kanunuyla % 98’ini ABD’li petrol şirketlerine vermedin mi?

Neden olmayan kuyuların % 98’ine sahip çıkmak istedi bu petrol şirketleri?

Sıra sıra kuyular yok belki ama üzerleri kapatılmış, tıpalanmış kuyu çok. Petrol denizinde yüzüyor Anadolu.

Oysa RTE, 2003 seçim kampanyasında boyalı mazot, ucuz olacak demişti.

Sözünü yerine getiremedi.

Şimdi mazot “1” lira diyenlere köpürüyor.

Mazot bir lira olacak demekle olmaz. Alt yapısını hazırlamak gerek. Samimiyet gerek. Mazotun “1” lira olması için öncelikle petrol yasasında değişiklikler gerek.

Örneğin 1954 petrol yasasında kuyu açmayı sınırlandıran maddelerin değiştirilerek petrol aramanın önünün açılması…

Ardından çıkan petrolün % 2’sinin değil, % 98’inin, bilemediniz % 70-80’inin milli gelire dahil edilmesinin yolunu yöntemini, bulmak gerek.

Mazot “1” lira diyenler samimiyse, Türkiye’de petrol vardır, çıkarılacak yeni petrol yasasıyla milli gelirin artmasında başlıca kaynak olacaktır diyebilmelidir.

Aksi, RTE’nin 2003’deki vaatleri gibi üzerinde mahcubiyet damgası taşır.

Çünkü petrolün üzerindeki vergi, dış borçların faizinin garantisi… IMF ne der sonra?

RTE, söz vermişti, yerine getiremedi.

RTE’nin vaatlerinin üzerinde TSE garantili mahcubiyet damgası var ama üzerine alınmıyor RTE.! 2003’de şaka yapmış, 2007’de üfürmüyor.

Tarih; 23 Haziran 2007 Cumartesi, saat; 09:22

RTE, “Biz gece rüya görüp, sabah kalkıp meydanlarda üfürenlerden değiliz. Biz, mazotu ucuzlatacağım derken, siyaseti ucuzlatan, o sulu şaka yapan siyasetçilerden değiliz” diye konuşmuş.

Bizim petrol kuyumuz mu var?

Metin Aydoğan’ın “Bitmeyen Oyun” (40. Baskı) adlı eserinden; “Shell’in Genel Müdürlüğünü yapmış olan Antony Hage, Anadolu’nun çok zengin petrol yataklarına sahip olduğunu açıklarken şöyle diyor; Bildiğim kadarıyla bütün Amerikan petrol firmaları uzaydan çekilmiş fotoğraflarla gördükleri Türkiye’nin bir petrol okyanusunun üzerinde oturduğuna emindir.”

“Atatürk petrol işletmeciliğini devlet tekeline almıştı. Demokrat Parti, uluslararası petrol şirketlerinin temsilcisi Max Ball hazırladığı bir yasayı TBMM’nde kabul ederek yasalaştırdı. İsmet İnönü 1954’de ‘Petrol kanunu, bir kapitülasyon kanunudur’ demişti. Şirketler, Türkiye’nin her yerinde arama yaptılar… Petrol rezervini sağladılar. Ancak hiçbir yerde Petrol çıkarmalıdır. Açtıkları kuyuları petrol yok gerekçesiyle kapattılar.” (S;53)

RTE, bununla da yetinmedi, çıkardığı petrol kanunuyla kapitülasyonları pekiştirdi; % 98’ini Petrol kartellerine teslim ediverdi.

Petrol kuyularımız mı var?

Kapitülasyoncular olduğu sürece petrol kuyularımız mı olur?

Kapitülasyonları kaldıracağını vaat eden parti var mı?

Petrolün fiyatını düşüreceğim diyorlar.

Düşürün de görelim!

Halkoylarıyla bu hükümet düşecek.

İstemese de Baykal Başbakan olacak.

Çünkü 23 Temmuzdan sonra Türkiye’yi idare etmek ateşten gömleği giymek demek.

23 Temmuzdan sonra, paradan para kazanan yabancı finans şirketleri Türkiye piyasasından çıkacak. Çünkü hem kar realizasyonu yapmaları gerek, hem de yabancı şirketler lehine siyasi ödünler kopardığı AKP iktidarını dinlendirmek gerek.

Menderes’ten bu yana hep öyle olmadı mı?

Sıcak parayla, borçla yaratılan sahte cennet…

Üretimden adım adım çekilmeyi sağlayan, “ceberut devlet” yaygarası yapan, büyük devletlerin boyunduruğuna giren siyasal anlayışlar hep alkışlanmadı mı? Krizlerin bedelini ödeyen ise kısa dönem sosyal demokrat iktidarlar olmadı mı?

Baykal akıllı adam…

Ya krizi başarıyla geçecek ve de kapitülasyonlara dur demenin çarelerini bulacak… Petrolü ucuzlatacak.

Ya da, kriz sonrası aniden, hemen, yeniden seçim diyecek.

Kriz, Cumhurbaşkanın seçimiymiş gibi takdim edilecek.

Kar realizasyonu olacak!

Petrol ucuzlayacak mı?

Asıl soru şudur; petrolümüze sahip çıkabilecek miyiz?