İstikrar ve Güven
Başbakanın dilinden düşürmediği iki sözcük; İstikrar ve güven.
Kendilerine göre, kendileri İstikrar ve güvenin mimarı.
Türk Dil Kurumuna göre sözlükteki tanımı;
İstikrar; kararlılık, denge…
Güven; Korku, çekinme, kuşku duymadan inanma, itimat.
Önce istikrara bakalım isterseniz.
Devletin üst kurumlarıyla kavgada istikrar var.
Gelir adaletsizliğinin sürdürülür hale gelmesinde.
Yoksulluk ve açlık sınırının altında kalanların yüzdeleri yükseliyor…
Övünmekte haklı RTE istikrar var; muhtaçlara yapılan yardımlarda şu kadar artış, bu kadar bağış yaptık diyor.
Devlet bağışlarının artmasına sevinmeli mi, yoksa muhtaçların artmasına üzülmeli mi belli değil. Başbakan övünüyor!
Sadakaya muhtaçların sayılarında artış da istikrar var.
Doların sabit kalmasında…
İthalat patlamasında…
İhracat ürünlerinin içindeki yabancı oranlarının artışında…
İç ve dış borcun yükselmesinde…
Kart borcu yüzünden intihar edenler var.
Ödenmeyen çeklerin, senetlerin sayılarında, miktarlarında istikrarlı artışlar.
İstikrarlı kapanan kepenkler…
Sigara, içki, akaryakıt, vergi… Kaçakçılık, kara para da istikrar.
Yolsuzlukta, gayrimeşru işlerde, görevi kötüye kullanmada… Ali dibolar.
Başbakan haklı, istikrar var istikrar.
Fuhuşun artmasında, suç oranlarında, gasp, soygun, hırsızlıkta istikrar.
Belediyelerin gösteriş yatırımlarındaki artışta istikrar
Üretimden çekilmede istikrar
Pancarda, tütünde, buğdayda, fındıkta, afyonda, gülde… Sorunlar.
Köylerin boşaltılmasında istikrar…
Tarım ürünlerinin gerilemesinde istikrar.
Sosyal güvenlikte, sağlıkta, eğitimde bozulmalar…
Terörde tırmanış.
Dış politikada belirsizlik de istikrar.
Katlana katlana biriken sorunlarda istikrar var.
Başbakan doğruyu söylüyor.
Piyasada yabancı mallarda, Türkçemize sokulan yabancı kelimelerde artışlar.
Başbakan istikrarı alınan borçta görüyor, itibar arttı diyor. Sözde yatırım harcamalarıyla çarçur edilen paralardaki istikrarı savunuyor.
Böyle istikrarın devamını kim ister?
Başbakan RTE, istiyor!
Güven! Diyor.
Vatandaş güvenmiyor.
Korku, çekinme, kuşku duymadan inanma, itimat duygusundan mahrum milyonlar milyonlar var. Mitinglerde toplandı, haykırdı!
Günlük yaşamın değiştirileceğinden kuşku duyan…
Yolda giderken çantasını kaptıracağını düşünen…
Gece ATM’lerden para çekmeye korkan insanlar…
Doğu Anadolu’da, büyük kentlerde ileri teknoloji; patlayan mayınlar, bombalar…
Şehitler…
İş aramaktan umudunu kesmiş eğitimli insanlar neye kime güvensin?
Nerede köylünün, işçinin, işsizin, emeklinin, esnafın güveni?
Yeşil sermayeye para kaptıran gurbetçiler, derdine çare ararken, “bana mı güvendiniz” diyen başbakan.güvenden söz edebilir mi?
Başbakan diyor ki; “istikrar ve güven”
Hangi istikrar, nerede güven?
Başbakanın, Kemal abisinin evlatları armatör, koca koca şirket sahibi oluyor. eş, dost yakın çevre güvenle karlılıklarını sürdürüyor.
Başbakan RTE etrafına bakınca istikrarlı büyüme ve güveni görüyor.
Sanıyor ki memleket böyle…
Dört buçuk yılda ne hale geldi ülke?
Mahir Öztürk
Bir Yorum Yazın