Geçen gün “Şirazesinden Çıkmak” başlıklı yazıma bir okuyucudan şöyle karşılık aldım.

Diyordu ki; “Mahir Bey, söylediklerinize aynen katılıyorum ama bir merakımı giderirseniz sevinirim. RTE’nin başbakan olması hatta rejim düşmanlarının rejimi yönetmesi mantıklı ve makul oluyor da veya kabul edilebilir oluyor da neden Cumhurbaşkanı olması yasak oluyor? Hatta bu günkü ona karşı miting düzenlemeye çalışan kuruluşların başkanları biz bu RTE başbakan olmasın dediğimizde ne iş yapıyorlardı? Hatta anayasanın temel ilkesi çiğnenerek kişiye özel RTE kanunları çıkarılırken bu muhalefet bu cumhurbaşkanlığı neredeydi? Bu YÖK tatile mi çıkmıştı? Ülkemiz insanlarını etnik ve dinsel temelli ayrımcılığa teşvik etmekten yargılanmış ve mahkûmiyet almış biri başbakan olurken bu insanlar neredeymiş? Neyse ben fazla uzatmayayım ama cambaza bak olayının altında şimdi ne var? Beni bilgilendirirseniz sevinirim.”

Mitinglerin “cambaza bak olayı” olmadığı görüşümü şu cümlelerle ifade ettim;               “ Sizin gibi düşünüyorum. Sahi neden başbakanlığa getirilmesi için özel bir çabanın içine girildi? Sizin de bildiğiniz gibi 90’lı yılların ortalarında Abromowitzlerle başlayan serüven, belediyede yıldızı parlatılan şahıs başbakan olmalıydı. Karar o şekilde verilmişti. Yolsuzluk usulsüzlük dosyalarından değil, şiirden mahkûm edildi. Bir Mazlum, mağdur yaratılması gerekiyordu, yaratıldı. Halk kandırıldı. Rahmetli Ecevit’in asıl kabahati ise Amerika’nın Irak’a müdahalesine karşı çıkmasıydı. Ecevit yaşlı, futbolcu başbakan lazım bize dendi. Tecrübeyi bir kenara iterek çoğumuz bu fikri alkışladık. Ecevit’in partisine % 1 verdik. Futbolcunun partisini % 34’lük oyla tek başına iktidar ettik. Demokrasi havarisi kesildik. RTE’yi başbakanlığa taşıdık. Kandırılmıştık! Şimdi cumhurbaşkanlığı seçimi var. Toplumda yaratılan duygu önemlidir bence. Bunu da ne yazık ki satılmış medya üstün görev anlayışıyla yerine getiriyor. Canım varsın cumhurbaşkanı da oluversin diyemeyiz. Dediğimizde, her şeyi içimize sindirmiş olmamız gerekir. İşte mitingler bu yüzden önemlidir. Ne kadar çok miting, ne kadar kalabalık miting olursa itirazımızın derecesini gösterecektir. İtirazın gücü ne kadar kandırıldığımızın veya ne kadar farkında lığımızın ölçüsüdür. Ben böyle düşünmekteyim”

Neden? Çünkü itirazımız var?

Birisi kalkıp ta…

“Ataya saygı duruşunda sap gibi ayakta durmaya gerek yok.”

“Her on Kasım’da yaygara kopartılıyor.”

“Türkiye’nin yarınında Kemalizm’e ve Kemalizm benzeri rejimlere, sistemlere yer yoktur...”

“Demokrasi bizim için bir tramvaydır istediğimiz durağa gelince ineriz.”

“Yolumuz üzerinde inek oturmuş, yolumuzu kapatıyor menzile ulaşmamızı engelliyor. İneği yolumuzdan önce lafla usul usul, sonra evelallah sizlerin yardımıyla, artık nasıl olursa, nasıl denk gelirse kaldıracağız.”

“Hem laik hem Müslüman olunmaz.”

“Bir tutturmuşlar laiklik elden gidiyor diye, millet isterse tabi gidecek be!”

“Biz hazmettire hazmettire geliyoruz Allah’ın izniyle.”

“El Kadı’ya kefilim, kendisine babam gibi güvenirim.”

“Sen ne mutlu Türküm dersen, onun da ne mutlu Kürdüm deme hakkı vardır.”

“Türkiye’yi eyaletlere bölmek lazım...”

“Sayın Öcalan düşüncesinden değil, aldığı kellelerin hesabını veriyor.”

“Askerlik yan gelip yatma yeri değildir.”

“Türkiye’yi pazarlıyorum.”

“Suriye’yi Lübnan’dan çıkardıkları gibi bizi de Kıbrıs’tan çıkarırlar. Birileri bize çık der, kuzu kuzu çıkarız”

“Dur dinle be!.. Dur dinle!..  9 ay 10 gün , be!..”

“Yahu bu millet yatıp kalkıp size mi çalışacak.”

“Sallama… Elini kolunu sallama… Her yerin oynuyor be!”

“Ulan terbiyesizlik yapma! Artistik yapma ulan! Hadi ananı da al git buradan.”

“Söyleyin şu sahtekârlara ne istiyormuş?”

“Bizim çocuklar aç mı kalacak?”

Hikmetyar’ın dizlerinin dibinde bir resim, bunları demişse, itirazımız bunadır.

İtirazın en etkili demokratik yolu mitinglerdir.

Haydi, 8 Nisan’da, 14 Nisan’da mitinglere itirazımızı haykırmaya.

Sezer diyor ki, “8 Nisan’da Ankara Sıhhiye meydanına al bayrağını gel”

Var mısınız?

İtirazımız var demeye.

Mahir Öztürk