Gelme!

Zaten küf tuttu kapanmak bilmeyen yaram,

Dokunmadığım sürece yakmıyor canımı.

Ben bütün acıları tek başıma çekmişsem,

Yalnızlık yüzünden kalbimi yerden kaldıramadıysam,

Ve inat gibi gelesin diye gururumu yerlere serdiysem,

Hele sen birde bunların üzerine yine gelmediysen,

Şimdi hiç gelme!

Gidişine hazırlıksız yakalanmıştım zaten,

Kar taneleri kirpiklerimi kaplarken,

Gözyaşlarım dondu, ağlayamadım.

Şimdi hiçbir şey olmamış gibi geliyorsun…

Gelmeyi istiyorsan yine gel,

Ama,

O gün yüzüm bulutlu olacak,

Gözlerim sağanak yağışlı,

Ve yanaklarım sırılsıklam.

O gün dudaklarımdan dökülen her kelime seni donduracak...

Hep ayrılıklar soğuk olur derler,

Ama sen sıkı giyin gelirken,

Gelişin bir başlangıç olmayacak çünkü

Senin gelişini terk edeceğim ben…